Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd voor de bruiloft van de zoon van mijn collega Agnes. Erg leuk om mee te maken hoe dat hier in Tanzania eraan toe gaat. Het grappige is dat een aantal dingen hetzelfde zijn, maar een aantal dingen ook heel anders!
De trouwdag
Trouwen doe je hier schijnbaar alleen op zaterdag en niet op een andere dag. Wat tot gevolg heeft dat het op zaterdagen erg druk is met huwelijken. Dat is heel simpel opgelost door gewoon met 4 bruidsparen tegelijk te trouwen. Een raar gevoel voor efficientie hebben ze hier hoor…
De trouwjurk
Ja, ook hier wordt getrouwd in een mooie witte trouwjurk! Wel opvallend is dat alle bruiden een sluier dragen. Verder zien alle gasten er ook prachtig uit, in hun mooiste jurken en pakken, met veel sieraden en ware kunstwerken van hun haar gemaakt!
De trouwceremonie
De ceremonie vond plaats in de kerk en als je daar getrouwd bent, dan is dat ook gelijk voor de wet. Wel zo makkelijk! Het ja-woord is hier 3 ja-woorden, maar de belofte is vrijwel hetzelfde (als ik het goed heb verstaan dan). Grappig is dat na elk ja-woord de gasten in de kerk allemaal uitbarsten in gejuich! Na de derde ‘ja’ mogen ze dan ook nog een zin voorlezen van een papiertje dat voor hun neus wordt gehouden door de pastoor, bepaald geen orginele trouwbeloften dus. Na het “en dan verklaar ik u hierbij tot man en vrouw” mag de sluier naar achter en volgt geen innige zoen zoals wij dat doen, maar een kusje op de wang of een hele korte omhelsing. Daarna mogen ze nog het grote trouwboek tekenen en krijgen ze een kopie daarvan mee als certificaat. Opvallend is ook dat de bruidsparen gedurende het gebeuren extreem serieus kijken, er kan echt geen glimlach af. Alle gasten daarentegen komen al zingend, dansend en joelend de kerk uit! Na nog wat groepsfoto’s bij de kerk, wordt iedereen in (voor de gelegenheid versierde) taxi’s en wat gehuurde dala dala’s gestopt om naar de receptie te gaan. In een grote stoet met knipperende lichten en voorop een open jeep met dweilorkest erin gaan we op pad!
De trouwfoto’s
Voordat we bij de receptie aankomen, moeten er trouwfoto’s worden gemaakt aan het strand. Maar aangezien alle bruidsparen datzelfde idee hebben, sta je hier ook weer gezellig naast elkaar. Je zou bijna een band krijgen!
Het feest
Het feest is een echte belevenis hier, met erg veel ceremonie, cadeaus en speeches. En natuurlijk ook heel veel eten, drinken, harde muziek en dansen. Als enige blanke tussen zo’n 200 Tanzaniaanse gasten was ik ietwat opvallend, maar dat had dan weer het voordeel dat ik me niet hoefde te vervelen :-) Ja, die Tanzanianen kunnen wel een leuk feestje geven!
En San,
inspiraties zat dus…… ;-)
wacht maar tot jij gaat trouwen, bor en ik jodelen je in het oostenrijks uit de kerk…..
fijn om te horen dat je het nog steeds naar de zin hebt en schijnbaar al helemaal geintregreerd bent. veel liefs uit Rotterdag,
Heidi und Almöhi :-)
eeh… jodelen? Ga er even gemakshalve vanuit dat ik de gelukkige ben (excusez-moi)…maar jodelen??? In het Oostenrijks???
Bas, je wilt toch niet aan mijn “jodelkunsten” twijfelen, hoop ik??? ;-)
Zolang ik maar wordt uitgenodig voor de bruiloft vind ik alles best hahaha. maar ja dat is inderdaad leuk als je in een vreemd land bent (vooral als dr niet veel blanken rond lopen) uitgenodigd worden voor een bruiloft Ken het gevoel en inderdaad t heb best wel voordelen maar gelukkig heb je prima vermaakt en genoeg inspiratie opgedaan hahaha.
Gerti, ik twijfel uiteraard geen seconde aan jouw jodelkunsten. Ik zou niet durven. Maar ik twijfel er ook geen seconde over dat het er op die bruiloft toch echt niet gejodelt gaat worden…. of is het nu juist een uitdaging geworden en pak ik het helemaal verkeerd aan? :-)
Bas, ik kan er maar een ding zeggen;
Als jij Boris overtuigt dat wij een reuzeschilpad van Prison Island in onze achtertuin krijgen , zal ik mijn jodelkunst onder de douche blijven practiceren en de optrede in de kerk achterwege laten…
Indien overtuiging niet kan plaatsvinden, kan ik voor niets garanderen. :-)
Haha, je wilt die reuzenschildpad wel heel erg graag he?? Maar ik ben wel benieuwd naar dat jodelen. Kun je niet alvast een keer een optreden geven, zodat we even kunnen oordelen of we het wat vinden? ;-)
Ben eigenlijk wel benieuwd naar het jodelen…
Mag ik ceremoniemeester zijn? Dan zorg ik ervoor dat Boris en Gertrude een leuk jodel-plaatsje krijgen op de mooie dag zelf :p
Ik moet een hoop spullen voor Sandra meenemen in December dus er is wel wat plaats in mijn rugzak op de terugweg…. hoe groot zijn die dingen precies?
Mies, opper jij jezelf nu op als ceremoniemeester? Da’s wel echt een k*t klus toch? Maar we zullen het onthouden ;-)
Nou Bas, het zijn graciele beestjes, alleen hun huis in een beetje groot :-)
Maar ja, het gaat niets over een groote rugzak, toch:-)
Ceremoniemeester? Hebben we die nodig dan? We huren een auto, kopen een jurk, een pak, regelen een feestlocatie en sturen iedereen een kaartje met de tijd. En op dat kaartje staat niks van cadeaulijsten, tips, regels, eisen, stukjes of wat dan ook. Al dat geregel is nergens voor nodig. Gewoon dj erbij, taart, drank erin en feesten maar… met een half uurtje rookpauze terwijl Gerti aan het jodelen is…toch?
Volgens mij vergeet je in het rijtje nog dat we het gemeentehuis moeten informeren dat we komen?? Anders is het gewoon een leuk feestje in een mooie jurk :-) Ook niks mis mee overigens…
Lieve San & Bas, als jullie mij op de dag zelf niet willen horen tetteren, zal ik voor jullie balkon (indien niet voorhanden) voor de raam gaan staan en de huwelijksnacht met een mooie oostenrijkse gezelligheids-jodel verreiken…!
Dit vind ik zowieso nog veel leuker!!!! Dat ik daar niet eerder aan heb gedacht :-)
Gerti, Het is een goed Hollands gebruik om als bruidspaar vroeg op je eigen feest weg te gaan, om direct op huwelijksreis te vertrekken. Je begrijpt waarom :-)
Lieve San & Bas,
ik moet wel zeggen, dat ik er ook al weer hard aan een vakantie toe ben. denk maar dat ik met jullie mee gaa naar de malediven. Het is natuurlijk geen mooiere plek op aarde om lekker te kunnen jodelen :-)
zo snel komen jullie niet van mij af ;-)