Sandra’s travels

Soms zou je bijna vergeten dat je hier toch echt in een arm land aan het werk bent. Tot je weer even hard met je neus op de feiten wordt gedrukt…

Vanacht is er ingebroken in het kantoor van mijn NGO. Er schijnt zo’n 20 man met 2 dala dala’s (waar die gare busjes al niet goed voor zijn!) aangekomen te zijn. Ze hebben met een enorme betonschaar alle sloten van het hek doorgeknipt, hebben de deur geforceerd en zijn toen die systematisch het hele kantoor doorgegaan. Gelukkig had de bewaker ze gezien, maar was te bang om tegen 20 man wat te beginnen (lijkt me een goede inschatting van hem). Hij is naar het politiebureau bij ons vlakbij gerend om hulp te halen. Daardoor moesten de inbrekers uiteindelijk hun actie vroegtijdig staken en zijn we in ieder geval niet de complete inboedel kwijt. Maar wel o.a. de kopieermachine, een receiver en een laptop. En een aantal spullen zijn kapot gemaakt, zoals de airconditioning, die ze waarschijnlijk ook probeerden mee te nemen.

Het is echt onwijs balen en ook erg zuur dat ze een kleine NGO als slachtoffer hebben gekozen. Er is namelijk geen geld om de gesloten spullen te vervangen. En de spullen zijn ook niet verzekerd, want vanwege het hoge risico zouden de premies niet te betalen zijn. Er is nog een kleine hoop dat de politie nog iets kan doen, want die heeft wel de 2 dala’s (met kenteken) in bezit, aangezien de bende er te voet vandoor is gegaan. Hoewel de spullen waarschijnlijk al zijn doorverkocht…